انجمن علوم علفهای هرز ایران دانش علف‌های هرز ایران 1735-3548 6 2 2011 02 20 Study of 2,4-DB (Butress) Efficacy in Weed Control in Established Alfalfa (Medicago sativa) بررسی کارایی علف‌کش توفوردی‌بی (بوترس) در کنترل علف¬های‌هرز یونجه مستقر 67 77 1093 FA فریبا میقانی محقق سید محمد میر وکیلی محقق آ‍‍ژنگ جاهدی محقق محمد علی باغستانی محقق پرویز شیمی محقق Journal Article 2012 11 13 In this study the efficacy of 2,4-DB (Butress 42.3%EC) on weed control of alfalfa was compared with commonly used herbicides in Alfalfa. This experiment was conducted in Hamedan and Yazd during 1386-1387 in a randomized complete block design with 3 replications and 11 treatments in established Alfalfa. Treatments were included of bentazone (Bazagran) (SL 48%) at doses of 2, 3, and 4 L/ha, 2;4-DB (Buterss) (EC 42.3%) at doses of 2.5, 2.8, 3.1, and 3.5 L/ha, imazethapyr (Pursuit) (SL 10%) at doses of 0.4, 0.7, and 1 L/ha and weedy check as treatment.The effect of herbicides on alfalfa biomass and the biomass and weeds biomass and density were studied during 3 harvestings. In Hamedan, all herbicides treatments had no phytotoxocity on alfalfa.Only bentazone caused chlorosis in alfalfa that recovered after 1 to 2 weeks. Butress not only was suitable to control the weeds, especially in field bindweed (<em>Convolvulus arvensis</em>) control. In Yazd, 2,4-DB specially in its higher doses had partial phytotoxicity on alfalfa, but controlled well Malva, Lactuca and field bindweed.  Butress reduced the density and biomass of field bindweed by 100% and 84%, respectively. As a conclusion, 2,4-DB specially in its higher doses was the best herbicide to control field bindweed این پژوهش به منظور بررسی کارایی علف‌کش توفوردی‌بی (بوترس) در کنترل علف‌های‌هرز پهن‌برگ یونجه مستقر در سال‌  زراعی 87-86 در همدان و یزد  انجام شد. قالب طرح،  بلوک کامل تصادفی با 3 تکرار و 11 تیمار بود. تیمارهای آزمایش عبارت بودند از علف‌کش بنتازون (بازاگران)  به میزان 5/2، 3 و 4 لیتر در هکتار، علف‌کش توفوردی‌بی (بوترس) به میزان 5/2،  8/2، 1/3 و 5/3 لیتر در هکتار، علف‌کش ایمازتاپیر (پرسوییت) به میزان  4/0، 7/0 و 1 لیتر در هکتار و شاهد بدون کنترل علف‌های‌هرز. اثر علف‌کش‌ها بر وزن خشک یونجه و تراکم و وزن خشک علف‌های‌هرز طی 3 چین بررسی شد. علف‌کش توفوردی‌بی مناسبترین علف‌کش در افزایش وزن خشک یونجه بود. تایج بررسی همدان نشان داد که علف‌کش توفوردی‌بی علاوه بر کنترل مطلوب علف‌های‌هرز، پیچک را نیز به نحو مطلوبی کنترل کرد.  نتایج  آزمایش یزد  نشان داد علف‌کش توفوردی‌بی در مواردی بخصوص در دوز1/3 / 5/3 لیتر درهکتار باعث گیاه‌سوزی جزیی یونجه شد، اما کارایی مناسبی در کنترل پنیرک، کاهوی وحشی و  بخصوص پیچک در دوزهای بالاتر داشت. در همین دوزهای بالا در اغلب موارد کارایی آن از ایمازتاپیر نیز بیشتر بود و علف‌کش کارامدی بنظر می‌رسد، اما کارایی ‌آن در اقلیم سردی مانند همدان بیشتر از اقلیم گرمی مانند یزد است. https://ijws.areeo.ac.ir/article_1093_458801804eb60040532384a242e3b565.pdf