انجمن علوم علف‌های هرز ایران دانش علف‌های هرز ایران 1735-3548 17 1 2021 03 21 Wild Barely (Hordeum spontaneum koch) populations response to sulfosulfuron herbicide. واکنش جمعیت‌های مختلف جودره (Hordeum spontaneum Koch) به علف‌کش سولفوسولفورون 1 16 120825 10.22092/IJWS.2020.1601.1317 FA مجتبی حسینی دانش آموحته دکتری علوم علف هرز دانشگاه فردوسی مشهد رضا قربانی استاد گروه اگروتکنولوژی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد، محمد حسن راشد محصل استاد گروه اگروتکنولوژی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد، محسن یاسائی بخش تحقیقات زراعی باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شیراز، ایران Journal Article 2019 02 26 The main purpose of this research was to investigate the effect of sulfosulfuron, as a chemical herbicide, on different populations of wild barley in Iran. A factorial experiment was conducted under outdoor condition based on randomized complete block design (RCBD) with three replications at Fars Agricultural and Natural Resources Research and Education Center during 2014-2015. The main factors were 29 different populations of wild barley, application of sulfosulfuron WG 75% at 5 doses (0, 9.97, 9.97+9.97 (as a split dose at two stages), 19.95 and 29.92 g ai h<sup>-1</sup>) and different application times of sulfosulfuron (one- to three-leaf of Zadoks growth stage (ZGS11-13), at an early stage of tillering (ZGS21-23), and stage of stem elongation (ZGS31-33)). The growth traits of wild barley were evaluated 45 days after herbicide treatments. The results showed that sulfosulfuron decreased the growth of all wild barley populations, and the lowest fresh weight was obtained by the highest level of herbicide (29.92 g aih<sup>-1</sup>). Application a split dose (i.e. 9.97+9.97 g ai h<sup>-1</sup>) showed to slightly retard the growth of wild barely. Using sulfosulfuron at ZGS11-13 was found to have better effect on controlling wild barley. Populations of wild barley displayed various responses to different times and doses of herbicide application. Overall, the response of wild barley to the applied herbicide could probably be attributed to their inter-population variability and their ability to tolerate the herbicide. در این تحقیق، پاسخ 29 جمعیت مختلف جودره به علف­کش سولفوسولفورون مورد مطالعه قرار گرفت. آزمایش در سال 1394-1393 به صورت فاکتوریل و بر پایه بلوک کامل تصادفی با سه تکرار، در گلدان در فضای آزاد مزرعه، در مرکز تحقیقات و آموزش کشاوررزی و منابع طبیعی فارس، انجام شد. فاکتور اول، 29 جمعیت مختلف جودره شامل 28 جمعیت شهرستان­های مختلف استان فارس، به همراه یک نمونه از استان کرمانشاه بود. فاکتور دوم، دز علف­کش سولفوسولفورون در پنج سطح شامل صفر، 3/13، 6/26، 9/39 و دز خرد شده 3/13+3/13 (در دو مرحله) گرم در هکتار بود و فاکتور سوم، زمان سم پاشی شامل مراحل یک تا سه برگی (ZGS11-13)، مرحله ابتدای پنجه­زنی (ZGS21-23) و مرحله ابتدای ساقه رفتن (ZGS31-33) بود. نتایج نشان دادند که اثر زمان بر ارتفاع بوته معنی دار بود. همچنین اثر فاکتورهای دیگر و اثرات متقابل آن‌ها معنی دار بود. با افزایش دز علف­کش، درصد کاهش ارتفاع و وزن تر جودره بیشتر بود. دزهای کمتر از دز توصیه شده و دز خرد شده، اثر اندکی بر کاهش رشد گیاه داشت. بیشترین و کمترین کاهش درصد وزن تر نسبت به شاهد، به ترتیب در جمعیت بوانات با دز 9/39 گرم بر هکتار در مرحله ZGS11-13 (28/85 درصد) و فسا با دز 3/13 گرم درهکتار در مرحله ZGS31-33 (51/0 درصد) مشاهده شد. بر اساس نتایج این آزمایش، پاسخ­ها به علف­کش سولفوسولفورون متفاوت بود که احتمالاً دلیل آن، تنوع درون جمعیت‌ها و تحمل آن‌ها به علف­کش سولفوسولفورن است. تحمل به علف­کش تنوع ژنتیکی زمان مصرف علف­کش علف­کش بازدارنده ALS مدیریت علف­ هرز https://ijws.areeo.ac.ir/article_120825_470176077982a0019e2541a2a1912b44.pdf