انجمن علوم علفهای هرز ایران دانش علف‌های هرز ایران 1735-3548 5 2 2010 02 20 Wild Barley (Hordeum spontaneum Koch) Seed Germination as Affected by Dry Storage Periods, Temperature Regimes, and Glumellae Characteristics تاثیر مدت زمان نگهداری بذور انبار روی جوانه زنی بذر جو دره 1 12 1231 FA رضا حمیدی دانشگاه شیراز داریوش مظاهری دانشگاه تهران حمید رحیمیان استاد دانشگاه Journal Article 2012 11 18 After dry storage, germination of newly harvested intact and naked seeds of wild barley (Hordeum spontaneum Koch) were determined at 20◦ C. Intact seeds did not germinate after 8 weeks whereas, naked seeds germinated and no significant differences between dry storage periods were observed for germination of these seeds. Cold stratification periods had no effect on germination percentages of non-dormant seeds of wild barley. The minimum, optimum, and maximum temperatures for germination of wild barley seeds were 5, 20, and 30 ◦C, respectively. Results showed that wild barley glumellae had either physical or chemical effects on seeds germination because, all naked seeds germinated but when intact seeds were rinsed in ethanol 70% and distilled water, the germination percentage were 0 and 54%, respectively, which was lower than that of naked and intact seeds. جوانه زنی گندمه‌های تازه رسیده جو وحشی در دمای20 درجه سانتی گراد تعیین گردید. گندمه های دست نخورده تا هشت هفته جوانه نزدند ولی جوانه زنی آنها پس از 12 هفته به بیشترین مقدار رسید. جوانه زنی گندمه های پوست کنده از هفته اول آغاز و در جوانه زنی آنها تفاوت معنی داری وجود نداشت. نتایج نشان دادند که خواب گندمه های دست نخورده از نوع پس رسی بوده و پوشینه ها مانع فیزیکی جوانه زنی میباشند.گندمه های تازه برداشت شده و آنهایی که دوره پس رسی را گذرانیده بودند در دمای 1 2 درجه سانتی گراد برای چهار هفته نگهداری شدند. میانگین درصد جوانه زنی در دماهای 10، 20 و 40 درجه سانتیگراد برای گندمه های بدون خواب به ترتیب 66، 86 و صفر درصد بود. پس از 2، 3 و 4 هفته، هیچ گونه تفاوت معنی داری بین درصد جوانه زنی گندمه هایی که1، 2، 3 و 4 هفته در شرایط سرمادهی بودند، مشاهده نشد. هیچ کدام از گندمه های تازه برداشت شده پس از 4 هفته سرمادهی، جوانه نزدند. جوانه زنی گندمه های بدون خواب جو وحشی و گندم در دماهای ثابت 5، 10، 15، 20، 25، 30، 35، و 40 درجه سانتی گراد اندازه گیری شد. پس از 7 روز، بیشترین درصد جوانه زنی گندمه های جو وحشی در دمای ثابت 20 درجه سانتی گراد رخ داد در حالی که 100 درصد بذرهای گندم در دمای 25 درجه سانتی گراد و یا کمتر جوانه زدند. گندمه های جو وحشی در دامنه 5 تا 30 درجه سانتی گراد جوانه زده و در مقایسه با گندم از سرعت جوانه زنی کمتری برخوردار بودند. به منظور تعیین اثر فیزیکی و شیمیایی پوشینه های جو وحشی روی جوانه زنی خود و گندم، سیزده تیمار مورد آزمایش قرار گرفته و پس از 7 روز و در دمای ثابت 1 20، درصد جوانه زنی، بلندی ریشه چه و ساقه چه و تعداد ریشه های بذری اندازه گیری شدند. نتایج نشان دادند که پوشینه ها به عنوان یک بازدارنده فیزیکی برای جوانه زنی بذر جو وحشی نقش مهمی دارند.

https://ijws.areeo.ac.ir/article_1231_3faccee5065c453bd30f3b1d568ced56.pdf

انجمن علوم علفهای هرز ایران دانش علف‌های هرز ایران 1735-3548 5 2 2010 02 20 Nitrification Inhibition Properties in Root Exudates of Brachiaria humidicola Plants تاثیر بازدارندگی ترشحات رشد brachiaria humidicola نیتریفیکاسیون 13 25 1232 FA محمدکاظم سوری دانشگاه تربیت مدرس پیتر گاربیل نیومن استاد دانشگاه آلمان Journal Article 2012 11 18 Nitrification inhibition (NI) by climax ecosystems has been suggested for decades, and this inhibitory effect seems to be a feature of wild genotypes rather than commercial cultivars. Many plants particularly grasses were suggested to have NI activity, and recently Brachiaria humidicola (BH) was shown to have promising control on nitrification rates through root exudates. In this study effects of different treatments such as N form (NH4+ vs NO3-) and N concentrations (1, 2 and 4 mM N), plant age, light intensity and different collecting mediums for root exudates on the NI activity of root washings were investigated. This was done using a series of nutrient solution experiments. The results showed that BH root exudates collected in distilled water, independent of light intensity, plant age, N-forms, N-concentrations and root exudates collection periods, had no significant inhibition on nitrification. However, root exudates collected in a 1 mM NH4Cl medium had significant inhibition on nitrification process in a soil bioassay. This inhibition was more highlighted when plants were grown in presence of ammonium rather than nitrate. In comparison to drying with rotary evaporator, freezed dried root exudates indicated significant NI in root exudates of plants which were grown in NH4+ under low light, while this effect was not seen under higher light intensity or nitrate nutrition. Measuring electric conductivity of solutions from root washing also showed higher conductivity when ammonium presented in root medium, particularly in root exudates collecting medium over extended time (24 instead 6 hours). ممانعت از نیتریفیکاسیون در اکوسیستم‌های طبیعی چندین دهه است که مطرح می‌باشد. این اثرات ممانعت کنندگی یک ویژگی ژنوتیپ‌های وحشی می‌باشد تا ارقام تجاری. بسیاری از گیاهان مخصوصاً گراس‌ها نشان داده شده اند که دارای این خاصیت ممانعت از نیتریفیکاسیون هستند و اخیراً برخی ژنوتیپ‌های Brachiaria مخصوصاً humidicola Brachiaria توجه زیادی را به سبب نقش آن‌ها در کاهش میزان نیتریفیکاسیون در خاک از طریق ترشحات ریشه ای جلب نموده است. در این مطالعه طی یک سری آزمایشات کشت هیدروپونیک نشان داده شد که وقتی ترشحات ریشه ای این گیاه در آب مقطر جمع آوری گردید، جدا از فرم و غلظت نیتروژن، شدت نور، سن گیاه و طول مدت جمع آوری ترشحات ریشه، ترشحات ریشه این گیاه هیچ اثر معنی داری بر فرایند نیتریفیکاسیون نداشت. به هر حال وقتی ترشحات ریشه در محیطی حاوی یک میلی مول کلرید آمونیم جمع آوری گردید، آن به طور معنی داری از نیتریفیکاسیون ممانعت نمود و این اثر ممانعت کنندگی در گیاهان رشد یافته با آمونیم بیشتر از گیاهان رشد یافته با نیترات بود. نمونه های جمع آوری شده ترشحات ریشه وفتی لیوفیلایز شدند، عصاره استخراج شده ترشحات ریشه ای گیاهان روئیده با آمونیم و آن هم تنها تحت شرایط شدت نور کم (و نه نور متوسط یا زیاد)، ممانعت از نیتریفکاسیون را باعث گردید. اندازه گیری هدایت الکتریکی ترشحات ریشه در آب مقطر (بعد از جمع آوری ترشحات ریشه در محلول یک میلی مول کلرید آمونیم) بیان کننده هدایت الکتریکی بیشتر تحت شرایطی بود که آمونیم در محیط ریشه، مخصوصاً طی مرحله جمع آوری ترشحات ریشه ای، برای مدت طولانی (24 ساعت بجای 6 ساعت) وجود داشت.

https://ijws.areeo.ac.ir/article_1232_cdec403853184cc1934f8dd66386230d.pdf

انجمن علوم علفهای هرز ایران دانش علف‌های هرز ایران 1735-3548 5 2 2010 02 20 Mouse Barley Germination Environmental Factors Influencing Germination of Mouse Barley (Hordeum murinum L.) in South Khorasan Province, Iran عوامل محیطی موثر بر جوانه زنی بذر جو موشی در جنوب استان خوزستان-ایران 27 38 1233 FA سید وحید اسلامی استاد دانشگاه ف افغانی کارشناسی ارشد Journal Article 2012 11 18 Mouse barley (Hordeum murinum), from the poaceae family, is an abundant annual grass weed in wheat fields of South Khorasan province. Determining the ecological factors of this grass weed will contribute to development of its control programs. Effects of environmental factors on germination and emergence of mouse barley was investigated in the laboratory. Although mouse barley germination was greater than 85% at salinity level of 160 mM, further increase of salinity caused a remarkable decrease in its germination, following a 3% decrease in germination at salinity level of 320mM. Increasing osmotic potential from 0 to -0.8 MPa, resulted in an 80% decrease in its germination. Mouse barley germination was not affected by the pH and in a pH range of 4 to 10 remained approximately 90%. Emergence depth test showed that the maximum emergence of mouse barley occurred for seeds placed on the soil surface (86%) and no seedlings emerged from the seeds buried at 10cm depth. High germination ability of mouse barley under diverse environmental conditions may greatly contribute to it as a problematic weed species in the wheat fields of the region جوموشی، علف هرزی یکساله از خانوادۀ گندمیان، در مزارع گندم استان خراسان جنوبی به وفور یافت شده و کنترل آن در برخی مزارع بسیار مشکل است. شناخت اکولوژی جوانه‌زنی این علف‌هرز به توسعۀ برنامه‌های کنترل آن کمک خواهد کرد. اثرات عوامل محیطی مختلف بر جوانه‌زنی و سبز شدن جوموشی در آزمایشگاه مورد تحقیق قرار گرفت. اگر چه در شوری معادل 160 میلی‌مولار کلرور سدیم، میزان جوانه‌زنی بیش از 85 درصد بود، افزایش سطح شوری از آن به بعد منجر به کاهش قابل ملاحظه‌ای در جوانه‌زنی گردید، به طوری که در شوری 320 میلی‌مولار، میزان جوانه‌زنی به 3 درصد کاهش یافت. افزایش پتانسیل اسمزی از صفر به 8/0- مگاپاسکال، منجر به کاهش جوانه‌زنی به میزان 80 درصد گردید. جوانه‌زنی جوموشی به وسیلۀ pH تحت تأثیر قرار نگرفت و در دامنۀ pH از 4 تا 10 در حدود 90 درصد باقی ماند. آزمایش عمق سبز شدن نشان داد که حداکثر سبز شدن این علف‌هرز از بذور سطح خاک حاصل شد (86 درصد) و هیچ گیاهچه‌ای از بذور دفن شده در عمق 10 سانتیمتری خاک سبز نشد. قابلیت جوانه‌زنی بالای جوموشی تحت شرایط محیطی متفاوت ممکن است تا حد زیادی در موفقیت این علف هرز به عنوان یک گونۀ مشکل‌ساز در مزارع گندم منطقه سهیم باشد.

https://ijws.areeo.ac.ir/article_1233_e75ca7c548afc3c24ead67a23520f516.pdf

انجمن علوم علفهای هرز ایران دانش علف‌های هرز ایران 1735-3548 5 2 2010 02 20 Corn and Soybean Intercropping Canopy Structure as Affected by Competition from Redroot Pigweed (Amaranthus retrofelxus L.) and Jimson Weed (Datura srtramonium L.) تاثیر رقابت تاج خروس ریشه قرمز و تاتوره بر ساختار تاج پوشش ذرت و سویا در کشت مخلوط 39 53 1234 FA مجید آقا علیخانی دانشگاه تربیت مدرس فائزه زعفریان کارشناسی ارشد اسکندر زند محقق حمید رحیمیان مشهدی استاد دانشگاه محمد رضوانی دکتری Journal Article 2012 11 18 In order to determine the role of plant leaf area in radiation distribution within the canopy and a better understanding of how crops and weeds intercept light a study of the complexity of plants is necessary. The effect of intercropping on leaf area distribution and dry matter accumulation in corn, soybean and weeds canopy was studied in a field experiment at a research field of Tehran University (Karaj campus), during 2007 growing season. Treatments were arranged in a factorial experiment based on randomized complete blocks with three replications. The treatments were five different mixing ratios of corn (Zea mays L.) and soybean (Glycine max L.) including 100/0, 75/25, 50/50, 25/75 and 0/100 (corn/soybean). Crops were planted at four levels of weed infestations, including weed free, infested to redroot pigweed (Amaranthus retroflexus L., AMRET), infested to jimsonweed (Datura stramonium L., DASTR) and mixed stands of both weeds species (DASTR+AMRET). Results showed that in weed free corn pure stand, 30.36% of the maximum leaf area was distributed in 90-120 cm layer, but when corn was grown with jimsonweed or infested with both weed species (DASTR+AMRET), the maximum leaf area were established in the upper layer. Soybean weed free monoculture produced 34.66% of its total biomass in the layer of 30-60 cm, but contaminated soybean with DASTR+AMRET, allocated 32.97% of its biomass in the 60-90 cm layer. In this treatment DASTR had also its maximum biomass (49.54%) in the 120-150 cm layer. Soybean canopy in monoculture couldn’t compete with weeds and was suppressed, but intercropped soybean with the corn especially in 50%: 50% mixing ratio, suppressed the weeds successfully. Therefore we can concluded that complementarily effect of corn/soybean intercropping created better condition for optimum utilization of solar radiation to successfully suppress weeds and maintain crop production https://ijws.areeo.ac.ir/article_1234_73e44ff6767cc80e9311e81aaf3c78ba.pdf

انجمن علوم علفهای هرز ایران دانش علف‌های هرز ایران 1735-3548 5 2 2010 02 20 Floristic Composition of Weed Community in Turfgrass Fields of Bajgah, Iran بررسی ترکیب جامعه علف های هرز چمن مزارع باجگاه ایران 55 64 1235 FA س اسماعیلی دکتری حمید صالحی دانشگاه شیراز Journal Article 2012 11 18 A weed survey of turfgrass fields was conducted at Bajgah during 2008- 2009. The turfgrass fields had been covered with Sport turf. Quantitative measurements viz frequency (F), field uniformity (FU), mean field density (MFD), mean occurrence field density (MOFD) and relative abundance (RA) were recorded. Fourteen species of weeds of 9 families were recorded. Most of them were included in Asteraceae, Fabaceae, Poaceae, and Plantaginaceae. The most important broad leaved and narrow-leaved weeds were Taraxacum officinale L. and Cynodon dactylon [L.] Pers., respectively. Results indicated that the highest frequency (F) (100%), field uniformity (FU) (89.28%), mean field density (MFD) (58.43 m-2) and mean occurrence field density (MOFD) (58.43 m-2) belongs to T. officinale L. of the year 2008. Results were almost the same at year 2009. Taraxacum officinale L. showed the highest relative abundance in both years. بررسی از علف های هرز زمین های چمن در دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز در باجگاه در دو سال متوالی 1388-1387 انجام شد. در زمین های چمن با چمن اسپورت پوشش یافته، نمونه گیری از هر زمین صورت گرفت. اندازه گیری های کمی مانند فراوانی (F)، یکنواختی زمین (FU)، میانگین تراکم زمین (MFD)، میانگین وقوع تراکم زمین (MOFD) و فراوانی نسبی (RA) ثبت شدند. چهارده گونه علف هرز متعلق به 9 تیره گیاهی ثبت گردید. اکثر آن ها شامل: مینا سانان، باقلا سانان، فریژسانان و بارهنگ سانان می باشند. مهم‌ترین علف های هرز پهن برگ و باریک برگ، به ترتیب گل قاصد و چایر می باشند. نتایج نشان داد که بیشترین فراوانی (F) (100%)، یکنواختی زمین (FU))28/89%)، میانگین تراکم زمین ((MFD ( m-243/58%) ومیانگین وقوع تراکم زمین) (MOFD (m-243/58%) متعلق به گل قاصد در سال 1387 می باشد. نتایج سال 1388 تقریباً مشابه سال 1387 بود. گل قاصد بالاترین فراوانی نسبی را در هر دو سال نشان داد.

https://ijws.areeo.ac.ir/article_1235_e4351e88df8ce4c1cdcba6517699b605.pdf

انجمن علوم علفهای هرز ایران دانش علف‌های هرز ایران 1735-3548 5 2 2010 02 20 Ability of Adjuvants in Enhancing the Performance of Pinoxaden and Clodinafop Propargyl Herbicides against Grass Weeds بررسی اثر مواد افزودنی برکارایی علفکش های پینوکسادن و کلودینافوپ پروپارژیل بر علف های هرز باریک برگ 65 77 1236 FA عاطفه موسوی نیک محقق اسکندر زند محقق محمد علی باغستانی محقق رضا دیهیم فرد دکتری سعید صوفی زاده دکتری فرخ الدین قزلی کارشناسی ارشد اکبر عالی وردی استاد دانشگاه Journal Article 2012 11 18 Adjutants' ability in enhancing the performance of herbicides is a major priority in adjuvant research. To identify an appropriate adjuvant for pinoxaden and clodinafop propargyl herbicides against littleseed canarygrass (Phalaris minor Retz.), common wild oat (Avena fatua L.) and ryegrass (Lolium temulentum L.), three separate experiments were conducted under greenhouse conditions. In all experiments treatments consisted of five doses of pinoxaden and two doses of each of the three commercial formulations of clodinafop propargyl (Topik, Behpik & Karent), with and without the adjuvants Adigor, Citogate, Citohef and Volk. Performance of all herbicides increased with enhancing their concentrations against the tested plants except for clodinafop propargyl in case of wild oat. The addition of Volk (followed by Adigor) had the highest effect on pinoxaden efficacy against ryegrass and littleseed canarygrass, supporting the idea that either Volk or Adigor solubilizes the cuticular waxes thus facilitating their uptake. Adding Volk and Adigor had the highest and lowest influence on pinoxaden performance against wild oat, respectively. Totally, the adjuvant receptivity for pinoxaden was higher than for clodinafop propargyl. Between the two surfactants, Citogate was more effective than Citohef in enhancing the efficacy of pinoxaden against ryegrass and littleseed canarygrass, while, Citohef was more effective in increasing the efficacy of pinoxaden against wild oat. https://ijws.areeo.ac.ir/article_1236_9a9e9e377b976dc2464e0d3a6fc478ea.pdf

انجمن علوم علفهای هرز ایران دانش علف‌های هرز ایران 1735-3548 5 2 2010 02 20 Effects of Row Spacing and Weed Control Duration on Yield, Yield Components and Oil Content of Canola اثرات فاصله ردیف و مدت زمان کنترل علف های هرز روی عملکرد ،اجزای عملکرد و میزان روغن کلزا 79 90 1237 FA مریم رجبیان دانشگاه گیلان جعفر اصغری دانشگاه گیلان سید محمد رضا احتشامی دانشگاه گیلان محمد ربیعی موسسه تحقیقات برنج Journal Article 2012 11 18 In order to study the effects of row spacing and weed control duration on yield, yield components and oil content of canola, a factorial experiment was conducted using randomized complete block design with 3 replications. The factors comprised row spacing at 2 levels (25 and 35 centimeter) and weed control 4, 8 leaf stages and formation of flower buds. Weeds were permitted to grow by the crop after the above mentioned growth stages. Two check treatments as control, including weedy and weed free were also selected. Evaluated traits were number of pods.plant-1, number of grains.pod-1, 1000-grain weight, grain yield, oil content and oil yield. Results showed that different row spacing had significant effect on all traits except oil content. Increase in row spacing was significantly accompanied by increase in pod number.plant-1 and 1000-grain weight. Other traits were significantly decreased with increasing row spacing. In addition, increase in weed control duration resulted in significant increase in all traits except oil content. The interaction of row spacing × weed control duration was also significant for all traits except 1000-grain weight and oil content. Based on the results, the highest values of grain and oil yield were related to 25 centimeter row spacing on total weed free check and the lowest amounts of these traits were obtained from 35 centimeter row spacing on weedy check treatment. 1 به منظور بررسی اثرات فاصله ردیف کاشت و مدت کنترل علف‌های هرز بر عملکرد، اجزای عملکرد و درصد روغن کلزا، آزمایشی در سال زراعی 88-1387 به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در 3 تکرار در موسسه تحقیقات برنج کشور واقع در شهرستان رشت به اجرا درآمد. فاکتورهای آزمایشی شامل فاصله ردیف در 2 سطح (25 و 35 سانتی متر) و کنترل علف های هرز در 7 سطح (شامل وجین دستی تا پایان مراحل سبز شدن، 2 برگی، 4 برگی، 8 برگی و ظهور (تشکیل) جوانه های گل) بود. پس از این مراحل، به علف های هرز اجازه رقابت با گیاه زراعی داده شد. دو تیمار تداخل و کنترل کامل نیز به عنوان شاهد در نظر گرفته شدند. صفات ارزیابی شده شامل تعداد خورجین در بوته، تعداد دانه در خورجین، وزن هزار دانه، عملکرد دانه، درصد (مقدار) روغن و عملکرد روغن بود. نتایج نشان داد که فاصله ردیف های کاشت مختلف اثر معنی داری بر تمامی صفات به جز درصد روغن داشت. افزایش فاصله ردیف کاشت با افزایش تعداد خورجین در بوته و وزن هزاردانه همراه بود. سایر صفات با افزایش فاصله ردیف کاشت، به طور معنی داری کاهش یافتند. علاوه بر این، افزایش مدت کنترل علف های هرز، تمامی صفات به جز درصد روغن را به طور معنی داری افزایش داد. برهمکنش فاصله ردیف × مدت کنترل علف های هرز نیز بر تمامی صفات به جز درصد روغن و وزن هزار دانه معنی دار بود. بر اساس نتایج، بیشترین مقدار عملکرد دانه و روغن مربوط به فاصله ردیف 25 سانتی متر در تیمار کنترل کامل بوده و کمترین میزان این صفات نیز به فاصله ردیف 35 سانتی متر در تیمار تداخل کامل اختصاص داشت.

https://ijws.areeo.ac.ir/article_1237_1697e2ad91b3242019dd2943f146098b.pdf

انجمن علوم علفهای هرز ایران دانش علف‌های هرز ایران 1735-3548 5 2 2010 02 20 Timing of Velvetleaf Management in Soybean (Glycine Max (L) Merrill) زمان مدیریت علف های هرز گاوپنبه در مزارع سویا 91 108 1238 FA زهرا حاتمی دکتری ناصر لطیفی استاد دانشگاه حسین رضوانی استاد دانشگاه ابراهیم زینلی استاد دانشگاه Journal Article 2012 11 18 Velvetleaf (Abutilon theophrasti Medic) is one of the most important warm season weeds in soybean fields. To the aim of this study is to determine the critical period of velvetleaf control in two cultivars of soybean, Williams as indeterminate and Persian as determinate,with different growth patterns. . Theexperiment was conducted at the University of Agriculture and Natural Resources of Gorgan, Iran in 2007 using a randomized complete block design along with four replicates. The experiments consisted of two sets of treatments; one set was to keep the plot weed-free until the growth stages of 2- leaf (V2), 4- leaf (V4), 6- leaf (V6) stages, beginning of flowering (R1) and beginning of pod set (R3). The second set was interference treatments that velvetleaf was allowed to grow within the plot throughout the above-mentioned growth stages. Weedy and weed-free checks were also included in the study. The effect of control treatments were significant on final height, branch number per plant, leaf area index, dry matter, yield, and pod number per plant, while seed number in pod and 100-seed weights of soybean were not significantly affected. The effects of interference treatments were significant on all traits except 100-seed weights. Using the Gompertz and Logistic equations it was found that the critical period of controlling velvetleaf in both cultivars under study, considering 5% allowed decrease in yield, was between 260 to 943 CGDD or 14-51 DAE, which is approximately from 2-leaf stage to beginning of flowering. With a 10% allowed decrease, is the number would be between 320 to 752 CGDD or 18-41 DAE, which is approximately 3 to 6-leaf growth stage for both cultivars. گاوپنبه یکی از مهم‌ترین علف‌های هرز تابستانه در مزارع سویا می باشد. به منظور یافتن دوره بحرانی کنترل علف هرز گاوپنبه در دو رقم سویا با الگوهای رشدی متفاوت (رقم ویلیامز به عنوان رقم رشد نامحدود و رقم سحر یا پرشین به عنوان رقم رشد محدود) آزمایشی در دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان در سال 2007 با استفاده از طرح بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار صورت گرفت. برای تعیین دوره بحرانی گاوپنبه از دو سری تیمار استفاده شد؛ تیمارهای تزاحم که در آنها تا مراحل دو برگی، چهار برگی، شش برگی، اوایل گلدهی و اوایل غلاف‌بندی سویا، به گاوپنبه اجازه تزاحم داده شد و از آن پس تا انتهای فصل رشد تمامی علف‌های‌هرز کنترل شدند. در کنار این تیمارها یک تیمار به عنوان شاهد تزاحم در نظر گرفته شد که به گاوپنبه اجازه حضور در تمام طول فصل رشد داده شد. سری دوم، تیمارهای کنترل بودند که در آنها تا مراحل رشدی یاد شده علف‌های‌هرز کنترل و از آن پس به گاوپنبه تا انتهای فصل رشد اجازه تزاحم داده شد. این تیمارها نیز همراه با شاهد کنترل (کنترل تمامی علف‌های‌هرز در طول فصل رشد) بودند. اثر تیمارهای کنترل بر ارتفاع نهایی سویا، تعداد شاخه جانبی در بوته، شاخص سطح برگ، وزن خشک، عملکرد و تعداد غلاف در هر بوته سویا معنی دار گشت اما بر تعداد دانه در غلاف و وزن صد دانه سویا تأثیر معنی‌داری نگذاشت. اثر تیمارهای تزاحم نیز بر تمام صفات فوق به غیر از وزن صد دانه معنی دار گردید. حساس‌ترین جزء عملکرد به حضور گاوپنبه، تعداد غلاف در بوته بود. نتایج این تحقیق بر اساس معادلات برازش داده شده گامپرتز و لجستیک بر حسب درجه-روز رشد، نشان داد که دوره بحرانی کنترل علف هرز گاوپنبه در دو رقم سویا با 5% کاهش عملکرد مجاز بین مراحل دو برگی (14 روز پس از کاشت، معادل 260 CGDD) تا اوایل گلدهی (51 روز پس از کاشت، معادل 943 CGDD) قرار دارد و در هر دو رقم با در نظر گرفتن 10% کاهش عملکرد مجاز دوره بحرانی بین مراحل سه برگی (18 روز پس از کاشت، 320 CGDD) و شش برگی (41 روز پس از کاشت، 752 CGDD) می‌باشد.

https://ijws.areeo.ac.ir/article_1238_f30538d45b1595ba78b349a11b184e90.pdf