انجمن علوم علف‌های هرز ایران دانش علف‌های هرز ایران 1735-3548 20 1 2024 06 21 Metribuzin Herbicide Combination with Organic and Inorganic Mulch to Weed Control in Tomato (Lycopersicum esculentum Mill.) تلفیق کاربرد علف‌کش متری‌بیوزین با مالچ‌های آلی و غیر آلی در کنترل علف‌های ‌هرز گوجه‌فرنگی (Lycopersicum esculentum Mill.) 1 17 133852 10.22034/ijws.2024.133852 FA آرش مقصودی گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران ابراهیم ایزدی دربندی دانشگاه فردوسی مشهد-دانشکده کشاورزی- گروه اگروتکنولوژی بیژن ملائکه نیکوئی گروه فارماسیوتیکس، دانشکده داروسازی مشهد، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد Journal Article 2025 06 08 One of the methods to enhance weed control during the growing season is combining mulches with herbicides. With the aim of investigating the effectiveness of reduced metribuzin dosage in combination with wheat straw and plastic mulch, an experiment was conducted based on the <strong>randomized complete block design</strong><strong> </strong>with three replications and eleven treatments in 2020-2021 in the research farm of Ferdowsi University of Mashhad. Treatments included wheat straw mulch, dark plastic, and metribuzin dosage with amounts of 400 and 200 (g a.i. ha^-1) alone and in combination with mulches. The results indicated that using metribuzin with inorganic mulches was more successful than using it with organic mulches. Use of metribuzin under the layer of plastic mulch increased weed control and tomato yield. Application rate of 400 and 200 g a.i. ha^-1 of metribuzin under plastic mulch increased the tomato fruit yield by 162 and 56 percent, respectively, compared to the application of plastic mulch alone. The combining of 400 (g a.i. ha^-1) of metribuzin with plastic mulch resulted in a significant reduction in weed biomass (57.6%) and weed density (71.5%) compared to the application of plastic mulch alone. Based on the results, it is suggested to use a combination of metribuzin herbicide at a rate of 400 g a.i. ha^-1 when applying it under plastic mulch in tomato cultivation. کاربرد مالچ‌ها به همراه علف‌کش یکی از راهکارهای افزایش کارایی کنترل علف‌های‌‌هرز در طول فصل رشد می‌باشد. به منظور بررسی کارایی مقادیر کاهش­یافته علف‌کش متری­بیوزین در تلفیق با کاربرد مالچ‌های کاه گندم و مالچ پلاستیک، آزمایشی در قالب طرح بلوک‌های  کامل تصادفی با سه تکرار و 11 تیمار در سال زراعی 1400-1399 در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه فردوسی مشهد انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل کاربرد مالچ کاه گندم، پلاستیک تیره، و علف‌کش متری‌بیوزین با مقادیر کاربرد 400 و 200 گرم ماده موثره در هکتار به تنهایی و در تلفیق با مالچ بود. نتایج نشان داد که تلفیق کاربرد متری‌بیوزین با مالچ‌های غیر آلی کارایی بیشتری نسبت به تلفیق با مالچ‌های آلی داشت. کاربرد متری‌بیوزین در زیر لایه مالچ پلاستیک باعث افزایش کنترل علف‌های ‌هرز و عملکرد گوجه‌فرنگی شد. بر اساس نتایج حاصل، تلفیق کاربرد 400 و 200 گرم ماده موثره در هکتار متری‌بیوزین با مالچ پلاستیک به­ترتیب باعث افزایش 162 و 56 درصدی عملکرد میوه گوجه‌فرنگی شد. تلفیق کاربرد 400 گرم ماده موثره در هکتار متری‌بیوزین با مالچ پلاستیک باعث کاهش زیست‌توده (6/57 درصد) و تراکم علف­های‌‌هرز (5/71 درصد) نسبت به کاربرد مالچ پلاستیک به تنهایی شد. با توجه به نتایج آزمایش، تلفیق علف‌کش متری‌بیوزین در مقدار کاربرد 400 گرم ماده موثره در هکتار در زیر مالچ پلاستیک در کشت گوجه‌فرنگی پیشنهاد می‌شود. https://ijws.areeo.ac.ir/article_133852_06ab4e3e2ede7cc6afb8119e436d68ed.pdf

انجمن علوم علف‌های هرز ایران دانش علف‌های هرز ایران 1735-3548 20 1 2024 06 21 Evaluation of Maize (Zea mays L.) and Redroot Pigweed (Amaranthus retroflexus L.) Tolerance to Tank Mixture of Foramsulfuron+ Iodosulfuron with Biostimulants and Potassium Chloride ارزیابی تحمل ذرت (Zea mays L.) و تاج‌خروس ریشه‌قرمز (Amaranthus retroflexus L.) به فورام‌سولفورون+ یدوسولفورون در اختلاط با محرک‌های رشد گیاهی و پتاسیم‌کلراید 19 37 133853 10.22034/ijws.2024.133853 FA صبا حاج حیدری دانشجوی دکتری زراعت، گروه زراعت، دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران علی مختصی بیدگلی گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، ص. پ. 336-14115، تهران ، ایران سعیدرضا یعقوبی دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه ملی مهارت، تهران، ایران Journal Article 2025 06 08 In order to evaluate maize and redroot pigweed tolerance to foramsulfuron + iodosulfuron mixed with biostimulants and potassium chloride, a greenhouse experiment was conducted in the Faculty of Agriculture, Tarbiat Modares University, in a completely randomized design as a factorial arrangement with three replications. The first factor included 0, 46.5, 93, 139.5, and 186 g a.i. ha⁻¹ foramsulfuron + iodosulfuron. The second factor included mixing the herbicide with amino acid fertilizer (1 and 3 mL L⁻¹), seaweed extract (4 and 12 mL L⁻¹), potassium chloride (2 and 6 mg L⁻¹), potassium chloride (2 mg L⁻¹) plus amino acid (1 mL L⁻¹), and no fertilizer as control. Increasing the herbicide dose caused a decrease in leaf area, dry weight, and other traits of maize. Mixing the herbicide with biostimulants or potassium chloride improved the growth of maize, especially at the recommended dose, but it did not affect the herbicide efficacy on redroot pigweed control. The mixing of biostimulants and potassium chloride with herbicide was more effective in improving maize growth than herbicide application alone. According to the results, the tank mixing of potassium chloride (2 mg L⁻¹) plus amino acid (1 mL L⁻¹) and the recommended dose of foramsulfuron + iodosulfuron (46.5 g a.i. ha⁻¹) was effective in redroot pigweed control and maize growth improvement compared to herbicide-only application. Our findings demonstrate that biostimulants can enhance maize tolerance to herbicide without detracting from the herbicide's efficacy in controlling redroot pigweed, highlighting a promising strategy for integrated weed management in sustainable agriculture. به‌منظور ارزیابی تحمل ذرت و تاج‌خروس ریشه­قرمز به فورام­سولفورون+ یدوسولفورون در اختلاط با محرک‌های رشد و پتاسیم کلراید، آزمایشی گلخانه‌ای در دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت ‌مدرس در قالب طرح کاملاً تصادفی به‌صورت فاکتوریل در سه تکرار در سال 1398 انجام شد. فاکتور اول شامل مقادیر مختلف فورام­سولفورون+ یدوسولفورون صفر، 5/46، 93، 5/139 و 186 گرم ماده مؤثره در هکتار بود. فاکتور دوم شامل منابع محرک^­های رشد کودهای (اسیدآمینه یک و سه میلی‌لیتر در لیتر)، عصاره جلبک دریایی (چهار و 12 میلی‌لیتر در لیتر)، کلرید پتاسیم (دو و شش گرم در لیتر)، کلرید پتاسیم دو گرم به‌علاوه اسیدآمینه یک میلی‌لیتر در لیتر و شاهد بدون مصرف کود بود. افزایش مقدار مصرف علف‌کش باعث کاهش سطح برگ، زیست‌توده و سایر صفات ذرت شد. اختلاط علف‌کش با محرک‌های رشد گیاهی و کلرید پتاسیم باعث بهبود رشد ذرت در دُز توصیه­شده شد ولی تأثیری بر کارایی علف‌کش بر کنترل تاج‌خروس نداشت. کاربرد هم‌زمان محرک‌های رشد گیاهی و کلرید پتاسیم در اختلاط با علف‌کش، کارایی بیشتری در بهبود رشد ذرت نسبت به عدم کاربرد کود داشت. طبق نتایج تحقیق اختلاط ترکیب اسیدآمینه یک گرم در لیتر به‌علاوه کلرید پتاسیم دو گرم در لیتر با دُز توصیه­ شده علف‌کش فورام­سولفورون + یدوسولفورون 5/46 گرم ماده مؤثره در هکتار علاوه بر کنترل علف هرز تاج‌خروس ریشه­قرمز باعث بهبود رشد و نمو ذرت نسبت به کاربرد علف‌کش به‌تنهایی گردید. یافته‌های تحقیق حاضر نشان داد محرک‌های زیستی می‌توانند تحمل ذرت را نسبت به علف‌کش افزایش دهند، بدون اینکه از کارایی علف‌کش در کنترل تاج‌خروس ریشه­قرمز کاسته شود و استراتژی مؤثری را برای مدیریت یکپارچه علف‌های هرز در کشاورزی پایدار ارائه نماید.  https://ijws.areeo.ac.ir/article_133853_2c5eb7f56e2cb53f0660841c1c002f2d.pdf

انجمن علوم علف‌های هرز ایران دانش علف‌های هرز ایران 1735-3548 20 1 2024 06 21 Weed management in Artichoke with integrating of physical and chemical methods with stale seedbed ارزیابی تلفیق روش‌های فیزیکی و شیمیایی با بستر کهنه بر کنترل علف‌های هرز در گیاه آرتیشو (Cynara scolymus L.) 39 52 134646 10.22034/ijws.2025.367794.1478 FA سعید شهبازی مرکز تحقیقات علیرضا یوسفی استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی دانشگاه زنجان مجید پوریوسف گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان سمیه گل محمدی دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشگاه زنجان Journal Article 2024 12 18 To evaluate the effect physical and chemical methods integrated with stale seedbed on weed management in artichoke, an experiment was conducted at Zanjan University in 1397. The bed type in two levels (conventional seedbed and stale seedbed) was used as the main factor and weed control methods (dark mulch, double mulch, stubble mulch, oxyfluorfen 3 L ha-1, halosulfuron 304.8 g a.i ha-1, linuron 3 kg ha-1), weedy control and weed-free control were considered as sub-factor. The results showed that the highest total dry weight of weeds (204 g m-2) was obtained in the conventional bed when integrated with halosulfuron and the lowest total dry weight of weeds was obtained in stale seed bed and the use of linuron. The highest artichoke fresh weight (20220 kg ha-1) was obtained in stale seed bed and the use of oxyfluorfen and the lowest fresh weight (3033 kg ha-1) was obtained in the conventional bed and weedy control. The highest artichoke dry weight (2275 kg ha-1) was obtained in the treatments under stale seed bed and dark plastic mulch and the lowest dry weight (312.5 kg ha-1) was obtained in weedy control with conventional bed. According to the results, among the weed control methods, halosulfuron and oxyfluorfen had more efficacy on broadleaf and grass weed respectively. Also, despite 100% control of weed, linuron had a severe negative effect on artichoke yield. به منظور ارزیابی اثر تلفیق روش‌های فیزیکی و شیمیایی با بستر کهنه بر کنترل علف‌های هرز در گیاه آرتیشو، آزمایشی در سال 1397 در دانشگاه زنجان انجام شد. تیمارها شامل بستر کشت (در دو سطح بستر متداول و بستر کهنه) و روش‌های مختلف مدیریت علف‌های هرز (مالچ پلاستیک تیره، مالچ پلاستیک دورنگ، مالچ کاه و کلش گندم، علف‌کش‌های هالوسولفورون (8/304 گرم در هکتار)، اکسی‌فلورفن(3 لیتر در هکتار)، لینورون (3 کیلوگرم در هکتار) بودند. نتایج نشان داد که بیشترین وزن خشک کل علف‌های هرز در بستر کشت متداول و استفاده از علف‌کش هالوسولفورون با میانگین 204 گرم در مترمربع و کمترین وزن خشک کل علف‌های هرز نیز در شرایط کشت بستر کهنه و استفاده از علف‌کش لینورون به دست آمد. بیشترین وزن تر گیاه آرتیشو ( 20220 کیلوگرم در هکتار) در تیمار بستر کشت کهنه و استفاده از اکسی‌فلورفن و کمترین وزن تر گیاه (3033 کیلوگرم در هکتار) در تیمار بستر کشت متداول و تیمار شاهد تداخل به دست آمد. بیشترین وزن خشک آرتیشو (2275 کیلوگرم در هکتار) در شرایط کاشت گیاه آرتیشو با بستر کشت کهنه و استفاده از مالچ پلاستیکی تیره به دست آمد و کمترین وزن خشک نیز (5/312 کیلوگرم در هکتار) در تیمار شاهد با بستر کشت متداول به دست آمد. بر اساس نتایج آزمایش، در بین روش‌های کنترل علف‌های هرز، کاربرد هالوسولفورون در کنترل علف‌های هرز پهن‌برگ و کاربرد اکسی‌فلورفن روی علف‌های هرز باریک کارایی بهتری داشت و کاربرد لینورون، با وجود کنترل 100 درصدی علف‌های هرز ، اثر منفی شدیدی بر عملکرد گیاه آرتیشو داشت. https://ijws.areeo.ac.ir/article_134646_f6dbbc5706b59be0400dbcf5c4df628a.pdf

انجمن علوم علف‌های هرز ایران دانش علف‌های هرز ایران 1735-3548 20 1 2024 12 20 Clodinafop-Propargyl Herbicide Resistance Development in Winter Wild Oat (Avena sterilis subsp. ludoviciana (Durieu) Nyman) Influenced by Monoculture Cropping and Management Systems in Wheat Fields of Iran گسترش مقاومت به علف‌کش کلودینافوپ‌پروپارژیل در یولاف ‌وحشی زمستانه (Avena sterilis subsp. ludoviciana (Durieu) Nyman (، تحت تاثیر نظام‌های زراعی و مدیریتی یکنواخت در مزارع گندم کشور 53 75 133856 10.22034/ijws.2024.133856 FA صبا یزدانی پور گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران حسن علیزاده استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران، کرج، ایران حمیدرضا ساسان فر عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات گیاه‌پزشکی کشور هوشنگ علیزاده دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران، کرج، ایران Journal Article 2024 04 20 Due to the spread of weed resistance to herbicides in Iran, it is necessary to monitor this phenomenon and evaluate effective factors in the occurrence of weed resistance to herbicides. Therefore, resistance to the common herbicide clodinafop-propargyl in 133 wild oat populations collected from wheat fields in Ardabil (13 populations), Kermanshah (10 populations), Khuzestan (43 populations), Fars (29 populations), and Golestan (38 populations), and the evaluation of factors affecting herbicide resistance risk in these cropping systems were investigated. The screening test was conducted as a whole-plant bioassay using a completely randomized design with four repetitions in greenhouses at the Iranian Research Institute of Plant Protection in 2019. The accessions were exposed to the recommended field dose (80 g ha^-1) of clodinafop-propargyl (Topik, EC 8%) at the two- to three-leaf stages. Four weeks after spraying, the percentage reduction in fresh weight of the plants was calculated compared to the untreated control. The results showed that out of the 133 wild oat populations studied, 87.2% (116 populations) were classified as highly resistant (RRR), 4.5% (six populations) as resistant (RR), 1.5% (two populations) as suspected of resistance (R?), and 6.8% (nine populations) as susceptible (S) to clodinafop-propargyl. In the 5-year study period, in wheat fields where no crop rotation was applied and only clodinafop-propargyl was used, there was a 100% incidence of herbicide resistance in the populations (94% high resistance (RRR) and 6% resistance (RR)). Given the direct relationship between the occurrence of resistance in wild oat populations and the prevailing management methods in wheat fields, as well as the risk of further spread, it is necessary to pay serious attention to changing cropping patterns and management systems, including prevention and compliance with crop and chemical rotation. با توجه به گسترش مقاومت علف‌های‌ هرز به علف‌کش‌‌ها در ایران، پایش این پدیده و ارزیابی عوامل موثر در بروز مقاومت علف‌های‌ هرز به علف‌کش‌ها امری ضروری می‌باشد. از این‌رو مقاومت به علف‌کش رایج کلودینافوپ‌پروپارژیل در 133 توده یولاف‌ وحشی زمستانه جمع‌آوری­شده از مزارع گندم استان‌های اردبیل (13 توده)، کرمانشاه (10 توده)، خوزستان (43 توده)، فارس (29 توده) و گلستان (38 توده) و عوامل موثر بر خطر بروز مقاومت به علف‌کش در این نظام‌های زراعی بررسی شد. آزمایش غربال‌گری به‌صورت زیست‌سنجی گیاه کامل در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار، در سال 1398 در گلخانه‌های مؤسسه تحقیقات گیاه‌پزشکی کشور انجام شد. توده‌های یولاف ‌وحشی زمستانه در مرحله دو تا سه برگی در معرض دُز توصیه ­شده (80 گرم ماده موثر در هکتار) علف‌کش کلودینافوپ‌پروپارژیل (تاپیک، EC 8%) قرار گرفتند. چهار هفته پس از سمپاشی، درصد کاهش وزن تر گیاهان در مقایسه با شاهد محاسبه شد. همچنین سابقه تناوب زراعی و شیمیایی در مزارع، مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که از 133 توده یولاف ‌وحشی زمستانه مورد بررسی، 2/87 درصد (116 توده) در گروه قطعا مقاوم (RRR)، 5/4 درصد (شش توده) مقاوم (RR)، 5/1 درصد (دو توده) مشکوک به مقاومت (R?) و 8/6 درصد (نُه توده) در گروه حساس (S) به کلودینافوپ‌پروپارژیل قرار گرفتند. در دوره پنج ­ساله مورد بررسی، مزارع تک‌کشتی گندم و همچنین مزارعی که بدون رعایت تناوب شیمیایی، تنها کلودینافوپ‌پروپارژیل استفاده کرده‌ بودند، مقاومت به علف‌کش در 100 درصد توده‌ها (94 درصد در گروه RRR و شش درصد در گروه RR) رخ داده بود. بنابراین، با توجه به ارتباط مستقیم بروز مقاومت در توده‌های یولاف ‌وحشی زمستانه با روش مدیریتی حاکم در مزارع گندم و خطر گسترش هرچه بیشتر آن، توجه جدی به تغییر الگوی نظام‌های زراعی و مدیریتی، از جمله پیشگیری و رعایت تناوب زراعی و شیمیایی امری ضروری است.  https://ijws.areeo.ac.ir/article_133856_837901fd958b9ef4afb0a7a4df9d8fe5.pdf

انجمن علوم علف‌های هرز ایران دانش علف‌های هرز ایران 1735-3548 20 1 2024 06 21 Feasibility Assessment of Halosulfuron and Flumioxazin Applications in Potato (Solanum tuberosum) Using Chlorophyll a Fluorescence Technique امکان‌سنجی کاربرد هالوسولفورون و فلومیوکسازین در زراعت سیب‌زمینی (Solanum tuberosum) با استفاده از تکنیک فلورسانس کلروفیل a 77 97 133927 10.22034/ijws.2024.133927 FA الهام صمدی کلخوران پژوهشگر مدعو علوم علف های هرز، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران محمدتقی آل ابراهیم استاد علوم علف‌های‌هرز، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران Journal Article 2025 06 30 Chlorophyll <em>a</em> fluorescence technique is a very simple, non-destructive, and fast method to evaluate photosynthetic reactions. In order to evaluate the effects of metribuzin, halosulfuron, and flumioxazin on chlorophyll <em>a</em> fluorescence parameters in potato, a greenhouse experiment was carried out in a completely randomized design with three replications in the Agricultural Science and Natural Resources Department of Mohaghegh Ardabili University in 2021. Metribuzin, halosulfuron, and flumioxazin were used at seven different dosages. Chlorophyll <em>a</em> fluorescence was measured using an Opti-Sciences device at 1, 2, 4, and 8 days after herbicide application. Samples were exposed to 650 nm light at an intensity of 3000 µmol photons/m²/s after 20 minutes of dark adaptation. The results demonstrated that the highest reduction percentage of potato dry weight (63.75%) was observed with flumioxazin at 250 g a.i. ha^-1. The potato dry weight data, fitted with a log-logistic equation illustrated that the lowest ED₅₀ (67.89 g a.i. ha^-1) was achieved from flumioxazin, indicating its high toxicity to potato. The findings suggested an increase in minimum fluorescence (F₀) and a decrease in maximum fluorescence (Fₘ) and variable fluorescence (Fᵥ) at four and eight days after spraying due to metribuzin, halosulfuron, and flumioxazin application. The data revealed that metribuzin and flumioxazin produced the highest and lowest ED₅₀ values for chlorophyll <em>a</em> fluorescence parameters, respectively. As a result, flumioxazin led to a more significant reduction in photosystem II activity, primarily due to the damage caused to the photosynthetic system in potatoes. تکنیک فلورسانس کلروفیل <em>a</em> روشی بسیار ساده، غیر تخریبی و سریع برای ارزیابی واکنش­های فتوسنتزی می­باشد. به­منظور ارزیابی تأثیر علف­کش­های متری­بوزین، هالوسولفورون و فلومیوکسازین بر پارامترهای فلورسانس کلروفیل <em>a </em>سیب­زمینی<em>، </em>آزمایشی گلخانه­ای در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار، در گلخانه دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه محقق اردبیلی، در سال 1400 اجرا شد. علف­کش­های متری­بوزین، هالوسولفورون و فلومیوکسازین در هفت دز متفاوت استفاده شدند. اندازه‌گیری فلورسانس کلروفیل <em>a</em> با دستگاه Opti-Sciences در یک، دو، چهار و هشت روز پس از کاربرد علف‌کش‌ها انجام شد. نمونه‌ها تحت نور 650 نانومتر و شدت 3000 میکرومول فوتون/متر مربع/ثانیه پس از تاریکی 20 دقیقه‌ای قرار گرفتند. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که بیشترین درصد کاهش وزن خشک سیب­زمینی (75/63 درصد) از دز 250 گرم ماده مؤثره در هکتار فلومیوکسازین به­دست آمد. برازش داده­های وزن خشک سیب­زمینی با مدل لوگ لجستیک نشان داد که کمترین میزان ED₅₀ (89/67 گرم ماده مؤثره در هکتار) برای وزن خشک سیب­زمینی، حاصل از فلومیوکسازین می­باشد که نشانگر سمیت بالای فلومیوکسازین بر سیب­زمینی است. یافته­های پژوهش حاضر، حاکی از افزایش میزان فلورسانس حداقل (F_O) و کاهش میزان فلورسانس حداکثر (F_m) و فلورسانس متغیر (F_v) در چهار و هشت روز پس از سمپاشی در اثر کاربرد علف­کش­های متری­بوزین، هالوسولفورون و فلومیوکسازین می­باشد. با توجه به نتایج، بالاترین و پایین­ترین میزان ED₅₀ برای پارامترهای فلورسانس کلروفیل <em>a</em> به­ترتیب از علف­کش­های متری­بوزین و فلومیوکسازین به­دست آمد. بنابراین فلومیوکسازین باعث کاهش بیشتر فعالیت فتوسیستم II در اثر تخریب سیستم فتوسنتزی سیب­زمینی شد. https://ijws.areeo.ac.ir/article_133927_bab6f6e5c7e14ca875794a231f47f843.pdf

انجمن علوم علف‌های هرز ایران دانش علف‌های هرز ایران 1735-3548 20 1 2024 06 21 The effect of using pre-emergence herbicides in spring on the control of summer weeds of cold climate orchards تاثیر کاربرد علف‌کش‌های پیش‌رویشی در بهار بر کنترل علف‌های هرز تابستانه باغات میوه سردسیری 99 113 133928 10.22034/ijws.2024.366743.1466 FA بتول صمدانی تحقیقات گیاهپزشکی سید حسین ناظر کاخکی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان زنجان - دلاور بهروزی مرکز تحقیقات،آموزش و ترویج کشاورزی ومنابع طبیعی چهارمحال و بختیاری، شهرکرد، بخش تحقیقات گیاه پزشکی Journal Article 2024 08 17 Weed control in orchards is a major year-round challenge for growers and is more intense from late winter to summer due to weed competition and interference with orchard management and harvesting operations. A common schedule is to apply a preemergent herbicide in late winter and apply a postemergent herbicide early spring and before harvest. This method will make summer weeds resistant to post emergent herbicides. The present research was conducted in order to investigate the effect of preemergent herbicide application in spring for the control of summer weeds after a mechanical control of winter weeds. The experiment was conducted with three repetitions based on completely randomized blocks design in three regions. The experimental treatments included the preemergent herbicides Indaziflam (Alion), Trifluralin (Treflan), Pendimethalin (Stump), postemergent Paraquat and no control check. The total means control of density and dry weight of weeds compared to control in Indaziflam plots with concentrations of 150 and 175 ml ha-1 was above 80% during the season (150 days). The strategy of using rotivator and Indaziflam with concentrations of 150 and 175 ml ha-1 showed similar results in all regions. Trifluralin, Pendimethalin, and paraquat maintained weed density 58, 48 and 60% and weed dry weight 58, 34, and 53% throughout the season, respectivly. It seems that the combination of mechanical control with Indaziflam preemergence herbicide in spring can be a suitable strategy for controlling orchard weeds along with reducing use of postemergent herbicides. By using Indaziflam, it is enough to apply it once during the season. کنترل علف‌های هرز در باغات یک چالش بزرگ در تمام طول سال برای باغ‌داران است و از اواخر زمستان تا تابستان به علت رقابت و تداخل علف‌های هرز با مدیریت باغ و عملیات برداشت شدیدتر انجام می‌گیرد. برنامه رایج استفاده از علف‌کش‌های پیش‌رویشی در اواخر زمستان و استفاده از علف‌کش‌ پس‌رویشی در اوایل بهار و قبل از برداشت است. این روش باعث مقاومت علف‌های هرز تابستانه به علف‌کش‌های پس‌رویشی می‌شود. این تحقیق به منظور بررسی تاثیر کاربرد پیش‌رویشی علف‌کش در بهار بر کنترل علف‌های هرز تابستانه پس از کنترل مکانیکی علف‌های هرز زمستانه انجام گرفت. آزمایش با سه تکرار بر پایه طرح بلوک‌های کامل تصادفی در سه منطقه انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل علف‌کش‌های پیش رویشی ایندازیفلام (آلیون)، ترایفلورالین (ترفلان) و پندی متالین (استامپ) و دو شاهد بدون علف‌کش و با علف‌کش پس رویشی پاراکوات بودند. میانگین کل کنترل تراکم و وزن‌خشک علف‌های هرز نسبت به شاهد بدون علف‌کش در غلظت های 150و 175 میلی لیتر در هکتار ایندازیفلام بالای 80 درصد در طول فصل (150 روز) بود و در هر سه منطقه نتایج یکسانی داشت. ترایفلورالین، پندی متالین و پاراکوات تراکم علف‌های هرز را به‌ترتیب 58، 48، 60 و وزن خشک علف‌های هرز را 58، 34 ، 53 درصد در طول فصل کاهش دادند. بنظر می‌رسد تلفیق کنترل مکانیکی با علف‌کش‌ پیش‌رویشی آلیون در بهار می تواند یک راهبرد مناسب برای کنترل علف‌های هرز باغات همراه با کاهش استفاده از علف‌کش پس رویشی باشد. با استفاده از آلیون یک‌بار بکارگیری از علف‌کش‌های پس‌رویشی در طول فصل کفایت می‌کند. https://ijws.areeo.ac.ir/article_133928_f9dc0a4101653b5dca1a231c91b44073.pdf

انجمن علوم علف‌های هرز ایران دانش علف‌های هرز ایران 1735-3548 20 1 2024 06 21 The Response of Some Alien Weeds in Iran to Environmental Factors and Their Distribution: A Literature Review پاسخ تعدادی از علف‌های هرز بیگانه در ایران به عوامل محیطی و توزیع آنها: مطالعه مروری 115 131 133951 10.22034/ijws.2024.133951 FA سیما سهرابی کرت آباد Gorgan 0000-0002-0775-8362 جاوید قرخلو دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان 0000-0002-1773-898X مهدی مین باشی معینی مؤسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی اسکندر زند استاد موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور Journal Article 2025 07 07 An alien plant refers to a species that was introduced either deliberately or accidentally by humans. An invasive alien species (IAS) is a naturalized plant that produces reproductive offspring, often in very large numbers, at considerable distances from parent plants and negatively affects environmental and socio-economic aspects. These species have a detrimental impact on agricultural and non-agricultural ecosystem components. In this research, 14 alien weeds were examined regarding their current distribution, invasive status, and germination responses to various factors, including temperature, drought, salinity, soil acidity, and planting depth. The findings indicated that, from the 14 species, four were identified as invasive species in the northern parts of Iran, while the remaining species were naturalized. Certain species, including <em>Amaranthus retroflexus</em> and <em>Amaranthus blitoides</em>, exhibit a broader distribution across the country, which can be attributed to their prolonged historical presence in Iran. The majority of the studied species (64%) prefer higher temperature ranges and cause problems in summer crop fields, and due to their higher presence in northern cities, the farms in these regions are more affected. <em>Amaranthus retroflexus</em> and <em>A. hybridus</em> showed the highest tolerance (>1 MPa) to drought stress compared to other species. Three species showed the lowest tolerance to salinity at the germination stage (<6 dS/m). The findings regarding planting depth indicated that 57% of species had better emergence at depths less than four cm. Therefore, it is necessary to employ tillage operations and mulch application at greater depths and in larger volumes, respectively. Monitoring the early growth of these species under natural conditions can provide more reliable results regarding their response to environmental stresses, especially if the goal is to investigate their distribution potential in different climates or to predict their response to a reduction in precipitation. آن دسته از گونه­ های ی­که به­ طور عمدی یا تصادفی توسط انسان معرفی شده­اند، گونه بیگانه نام دارند.گیاه بیگانه مهاجم، گونه­ای است که در منطقه جدید، بومی ‌شده‌ و به سرعت در حال گسترش و اثرگذاری منفی بر جنبه­های محیطی و اجتماعی-اقتصادی منطقه است. این گونه‌ها، به شدت اکوسیستم‌های زراعی و غیر زراعی را تحت تاثیر قرار می­دهند. در این مطالعه 14 گیاه بیگانه و هرز از نظر پراکنش، وضعیت تهاجمی و پاسخ جوانه­زنی به عواملی مانند دما، خشکی، شوری و اسیدیته و اثر عمق دفن بر سبز شدن گیاهچه بررسی شدند. نتایج نشان داد که از این 14 گونه، چهار گونه که در شهرهای شمالی ایران حضور دارند در وضعیت تهاجم قرار داشته و بقیه بومی شده­اند. برخی از این گونه­ها مانند تاج­خروس توزیع گسترده­تری در کشور دارند و دلیل این امر به سابقه طولانی حضور آنها در کشور بر می­گردد. اغلب گونه­های مورد بررسی (64 درصد) بازه­های دمایی بالا را ترجیح داده و در مزارع محصولات زراعی تابستانه ایجاد مشکل می­کنند و به دلیل حضور بیشتر این گونه­ها در شهرهای شمال، مزارع این مناطق، بیشتر تحت تاثیر آنها قرار دارند. نتایج حاصل از پاسخ آنها به تنش خشکی نشان داد که تاج­خروس خوابیده و هیبرید تحمل بالاتری (بیش از یک مگاپاسگال) نسبت به خشکی دارند. سه گونه از گونه­های مورد بررسی، تحمل کمتری (کمتر از شش دسی­زیمنس بر متر) به شوری نشان دادند. همچنین نتایج جمع­آوری­شده مربوط به اثر عمق دفن بذر نشان داد که حدود 57 درصد گونه­ها در عمق­های کمتر از چهار سانتی­متر جوانه­زنی بهتری داشتند. بنابراین برای مدیریت بعضی از این گونه­ها عملیات شخم و کاربرد مالچ می­بایستی به­ترتیب عمیق­تر و با حجم بیشتری به­کار برده شود. پایش رشد رویشی زودهنگام گیاهان هرز بیگانه در شرایط طبیعی می­تواند خروجی­های مطمئن­تری از پاسخ آنها به تنش­های محیطی در اختیار ما قرار دهد، به­ویژه اگر هدف بررسی پتانسیل پراکنش آنها در اقلیم­های متفاوت و یا پیش­بینی پاسخ آنها به کاهش بارندگی­ها در کشور باشد.  https://ijws.areeo.ac.ir/article_133951_ca40828c4b476d807b7f9b1917972417.pdf

انجمن علوم علف‌های هرز ایران دانش علف‌های هرز ایران 1735-3548 20 1 2024 06 21 Investigating the Resistance Mechanisms of Wild Mustard (Sinapis arvensis) to the Herbicide Tribenuron-Methyl بررسی مکانیزم‌های مقاومت به علف‌کش تری‌بنورون‌متیل در علف هرز خردل وحشی L.) (Sinapis arvensis 133 146 133952 10.22034/ijws.2024.133952 FA اشکان بهمنی Journal Article 2025 07 07 The present experiment set out to rapidly detect some mechanisms of resistance to the herbicide tribenuron-methyl in <em>Sinapis arvensis</em>. For this purpose, a chitosan microneedle was utilized to extract DNA, and then, to detect mutations, sequencing of the acetolactate synthase (ALS) gene through PCR product was carried out. During a separate process, the insecticide malathion was also used to determine the metabolic resistance mechanism. The results of the present study indicated that using the microneedle reduced the DNA extraction time to five minutes compared to the conventional approach. The ALS gene sequences in the FR3 (resistant) and S (susceptible) populations did not differ from the sensitive sequences available in GenBank; therefore, no mutations were observed in the gene. In a dose-response experiment with different doses of the herbicide tribenuron-methyl (up to eight times the recommended dose; that is, 20 grams of active ingredient per hectare), applied with pretreatment of malathion (a dose of 1000 grams of active ingredient per hectare) two hours before the herbicide treatments, and without malathion pretreatment as well, the resistant FR3 population had 23 times more resistance than the susceptible (S) population in the presence of tribenuron-methyl and without malathion pretreatment. Pretreatment with malathion significantly<br /> (<em>p</em>≤ 0.01) reduced herbicide resistance (RI= 1.15) in the FR3 population, which indicated metabolism-based resistance to tribenuron-methyl. هدف از انجام آزمایش، تشخیص سریع بعضی از مکانیزم‌های مقاومت به علف‌کش تری‌بنورون‌متیل در علف هرز خردل وحشی(<em>Sinapis arvensis</em>) بود که به این منظور از میکرونیدل کیتوزان جهت استخراج DNA و از توالی‌یابی ژن استولاکتات­سنتاز (ALS) جهت تشخیص جهش و همینطور استفاده از مالاتیون برای تعیین مکانیزم مقاومت متابولیسمی استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد استفاده از میکرونیدل، مدت زمان استخراج DNA را نسبت به روش معمولی، به پنج دقیقه کاهش داد. توالی‌های ژن ALS در توده‌های FR3 (مقاوم) و S (حساس) در مقایسه با توالی‌های مرجع موجود در بانک ژن تفاوتی نداشته؛ در نتیجه هیچ­گونه جهشی در ژن مذکور مشاهده نشد. در آزمایش دز-پاسخ با دزهای مختلف علف‌کش تری‌بنورون‌متیل (تا هشت برابر دز توصیه­شده 20 گرم ماده موثره در هکتار) که با پیش­تیمار مالاتیون ) دز 1000 گرم ماده موثره در هکتار) دو ساعت قبل از تیمارهای علف‌‌‌کش و همینطور بدون پیش‌تیمار مالاتیون اعمال شدند، توده مقاوم FR3 نسبت به توده حساس (S)، 23 برابر مقاومت بیشتر در حضور علف‌کش تری‌بنورون‌متیل و بدون پیش‌تیمار مالاتیون داشت. همچنین پیش‌تیمار مالاتیون نسبت به عدم استفاده از آن به­طور معنی‌داری ((<em>p</em>≤0.01 درجه مقاومت توده FR3 را کاهش داد )15/1 =RI) که نشان‌دهنده مکانیزم مبتنی بر متابولیسم تری‌بنورون‌متیل در توده فوق می‌باشد. https://ijws.areeo.ac.ir/article_133952_80c1219a4a0c2d562d5cb613fbbebd7d.pdf

انجمن علوم علف‌های هرز ایران دانش علف‌های هرز ایران 1735-3548 20 1 2024 06 21 Simultaneous Occurrence of Two Proline-197-Threonine (Pro-197-Thr) and Tryptophan-574-Leucine (Trp-574-Leu) Mutations Associated with Resistance to Iodosulfuron-Methyl-Sodium+Mesosulfuron-Methyl in Annual Ryegrass (Lolium rigidum Gaudin) وقوع هم‌زمان دو جهش پرولین-197-ترئونین (Pro-197-Thr) و تریپتوفان-574-لوسین (Trp-574-Leu) مرتبط با مقاومت به علف‌کش یدوسولفورون‌متیل-سدیم+مزوسولفورون-متیل در علف هرز چچم یکساله (Lolium rigidum Guadin) 147 164 133953 10.22034/ijws.2024.133953 FA ساناز حنیفه زاده اردی دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه محقق اردبیلی اردبیل ایران محمدتقی آل ابراهیم دانشگاه محقق اردبیلی اسکندر زند استاد موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور حمیدرضا ساسان فر عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات گیاه‌پزشکی کشور مطهره محسن پور استادیار بخش مهندسی ژنتیک و ایمنی زیستی، پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران Journal Article 2025 07 07 The present study aimed to investigate the probability of mutation occurrence at the target site of acetolactate synthase (ALS) inhibitors in annual ryegrass. For this purpose, annual ryegrass seeds were collected from a wheat field in Golestan province, where the occurrence of resistance had been reported. A whole-plant assay was conducted in a greenhouse using the recommended rate (1.5 L ha⁻¹) of the herbicide iodosulfuron-methyl-sodium+mesosulfuron-methyl (Atlantis, OD 1.2%). Four weeks after treatment, samples were collected to evaluate the resistance ratio and study the molecular resistance mechanism at the target site. DNA extraction, amplification, and purification of the ALS gene from the total genomic DNA of the L183 population were performed using PCR and electrophoresis. The excised gel fragment containing the ALS gene was sent for sequencing to facilitate further molecular investigations. The results indicated that the L183 annual ryegrass population, with a survival rate of 89.29%, a dry weight percentage of 86.22%, and a fresh weight reduction of 9.28% compared to the untreated control, was highly resistant (RRR) to iodosulfuron-methyl-sodium+mesosulfuron-methyl. Molecular sequencing of the ALS gene in the L183 ryegrass population, compared to the reference ALS gene of <em>Arabidopsis</em>, revealed the potential simultaneous presence of two mutations. These involved the substitution of proline with threonine at codon 197 (Pro-197-Thr) and the substitution of tryptophan with leucine at codon 574 (Trp-574-Leu). These mutations were identified in the bidirectional sequencing of the ALS gene in the L183 annual ryegrass population from Golestan province, and these alleles are likely responsible for resistance. Based on the screening and sequencing results, the occurrence of known two known point mutations, Pro-197-Thr and Trp-574-Leu, in the ALS gene of the L183 annual ryegrass population led to changes in the amino acids of the target protein. These nucleotide alterations caused reduced effectiveness of the herbicide iodosulfuron-methyl-sodium+mesosulfuron-methyl and the emergence of resistance. پژوهش حاضر با هدف بررسی مولکولی احتمال وقوع جهش­های مبتنی بر محل هدف به بازدارنده­های استولاکتات­سینتاز(ALS)  در چچم انجام شد. بدین­منظور، بذور علف هرز چچم از مزرعه گندم استان گلستان که احتمال بروز مقاومت در آن­ها گزارش شده بود، جمع­آوری و آزمایش زیست­سنجی در گلخانه با غلظت توصیه­شده (5/1 لیتر در هکتار) علف­کش یدوسولفورون-متیل-سدیم+مزوسولفورون-متیل (آتلانتیس،OD  2/1 درصد( انجام شد. چهار هفته پس از اعمال تیمار، نمونه­برداری برای ارزیابی رتبه مقاومت و استخراج DNA، به­منظور بررسی مکانیزم مقاومت مبتنی بر محل هدف انجام شد. پس از استخراج DNA، تکثیر و خالص­سازی ژن ALS از کل DNA ژنومی توده چچم L183، با استفاده از PCR و الکتروفورز صورت گرفت. قطعه ژل برش داده­شده، محتوی ژن ALS، به­منظور بررسی­های مولکولی بیشتر برای توالی­یابی ارسال شد. نتایج تجزیه داده­ها نشان داد که توده چچم L183 با میزان زنده­مانی 29/89 درصد، وزن خشک 22/86 درصد و کاهش وزن تر 28/9 درصد در مقایسه با شاهد بدون سم­پاشی، در رتبه بسیار مقاوم (RRR) قرار گرفت. بررسی نتایج حاصل از توالی­یابی مولکولی ژن ALS توده چچم نیز در مقایسه با ژن ALS آرابیدوپسیس (مرجع) نشان داد که احتمال وجود هم­زمان دو جهش متناظر در جایگزینی اسیدآمینه پرولین در کدون 197 به اسیدآمینه ترئونین (Pro-197-Thr) و اسیدآمینه تریپتوفان در کدون 574 به اسیدآمینه لوسین<br /> (Trp-574-Leu) در خوانش دو جهتِ ژن ALS توده چچم L183 استان گلستان وجود داشت که این آلل­ها می‌توانند مقاومت به علف­کش را در پی داشته باشد. با توجه به نتایج آزمایش غربال­گری و توالی­یابی، وقوع دو جهش نقطه­ای شناخته­شده Pro-197-Thr و Trp-574-Leu، در ژنALS  توده چچم L183، منجر به تغییر اسیدهای­آمینه پروتئین محل هدف در ژنALS ، به­واسطه تغییر در نوکلئوتیدها، موجب عدم تأثیر علف­کش یدوسولفورون-متیل-سدیم+مزوسولفورون-متیل و بروز مقاومت شده است. https://ijws.areeo.ac.ir/article_133953_0356270c79dc29f5fa1a9d2a74fe8282.pdf

انجمن علوم علف‌های هرز ایران دانش علف‌های هرز ایران 1735-3548 20 1 2024 06 21 Investigating the Efficacy of Pyroxasulfone Herbicide in Controlling Herbicide-Resistant and -Susceptible Biotypes of Ryegrass (Lolium rigidum), Winter Wild Oat (Avena ludoviciana), and Littleseed Canarygrass (Phalaris minor) in Wheat بررسی کارایی علف‌کش پیروکساسولفون بر کنترل بیوتیپ‌‌های مقاوم و حساس چچم (Lolium rigidum Gaud.)، یولاف وحشی زمستانه (Avena ludoviciana Dur.) و علف خونی (Phalaris minor Retz.) در گندم 165 179 134293 10.22034/ijws.2024.134293 FA عزیزه ایری دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه زراعت، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران جاوید قرخلو دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان 0000-0002-1773-898X اسکندر زند استاد موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور افشین سلطانی استاد، گروه زراعت، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران سعید حسن پور بورخیلی دانش آموخته دکتری /دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان کیانوش حقنما مدیر حفظ نباتات، سازمان جهاد کشاورزی استان گلستان سیما سهرابی کرت آباد Gorgan 0000-0002-0775-8362 مهتاب هروی دانشجوی دکترا، گروه زراعت، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران Journal Article 2025 09 06 To investigate the efficacy of pre-emergence application of pyroxasulfone herbicide on some grass weeds in wheat, a series of experiments were conducted in 2021-2022 in greenhouse and field conditions. The results of the dose-response experiment showed that the pyroxasulfone herbicide rate to control 50% of resistant and susceptible biotypes of ryegrass, littleseed canarygrass, and winter wild oat dry weight was 24.0-28.1, 20.6-21.5, and 20.1-20.2 g a.i ha^-1, respectively, with no significant difference between resistant and susceptible biotypes. Also, no phytotoxicity was observed in wheat. In the second experiment, which investigated the pre-emergence application of pyroxasulfone on a ryegrass-infested wheat field in Banafshtappeh village, Bandargaz, the pyroxasulfone herbicide had good efficacy. Dry weight of rigid ryegrass in pyroxasulfone treatment was 99.2 and 144.5 g m⁻² at 60 and 90 days after sowing, which was 4.5 and 7 times higher than the dry weight of the weed-infested control, respectively. Grains per spike, 1000-grain weight, grain and biological yields, harvest index, plant height, leaf area index, and dry weight of herbicide-treated wheat were, respectively, 33.1, 19.1, 58.6, 43.1, 10.4, 10.0, 54.1, and 43.6% higher than those of the ryegrass-infested control. Also, pyroxasulfone controlled ryegrass dry weight by 89-94% when used in some townships of Golestan province without showing toxicity to wheat. According to the results obtained in the present study, pyroxasulfone herbicide successfully controlled both herbicide-resistant and -susceptible ryegrass biotypes in Golestan province. به منظور بررسی اثر کاربرد پیش­رویشی علف‌کش پیروکساسولفون روی برخی علف­های هرز باریک­برگ مزارع گندم، آزمایش­هایی در سال 1402-1401 در دو بخش گلخانه و مزرعه انجام شد. نتایج آزمایش دز-پاسخ در گلخانه نشان داد که دز مورد نیاز پیروکساسولفون جهت کنترل 50% وزن بیوتیپ­های حساس و مقاوم چچم، علف‌خونی و یولاف وحشی زمستانه نسبت به شاهد به­ترتیب 0/24-1/28، 6/20-5/21، و1/20-2/20 گرم ماده مؤثره در هکتار بود و تفاوت معنی­داری بین بیوتیپ­های حساس و مقاوم مشاهده نشد. همچنین این علف­کش موجب گیاه­سوزی در گندم نشد. در آزمایش دوم، تاثیرکاربرد پیش­رویشی دز توصیه­شده پیروکساسولفون روی علف‌های هرز مزرعه آلوده به چچم در روستای بنفش تپه بندرگز مورد بررسی قرار گرفت و اثربخشی خوبی داشت. وزن خشک چچم در تیمار پیروکساسولفون، 60 روز پس از کاشت 2/99 و 90 روز پس از کاشت 5/144 گرم در متر مربع به­دست آمد که به­ترتیب 5/4 و هفت برابر بیش از وزن خشک شاهد آلوده بود. تعداد دانه در سنبله، وزن هزار دانه، عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک، شاخص برداشت، ارتفاع بوته‌، شاخص سطح برگ و وزن خشک گندم­های تیمار شده با پیروکساسولفون نسبت به شاهد آلوده به چچم به­ترتیب 1/33، 1/19، 6/58، 1/43، 4/10، 0/10، 1/54، و 6/43 درصد بیشتر بود. همچنین، پیروکساسولفون در چند مزرعه گندم در شهرستان­های استان گلستان نیز بدون گیاه­سوزی موفق به کنترل 89-94 درصدی وزن خشک چچم شد. با توجه به نتایج پژوهش حاضر، پیروکساسولفون در مدیریت چچم مقاوم و حساس به علف­کش در استان گلستان موفق بود. https://ijws.areeo.ac.ir/article_134293_7a1f7fd70bc2cf685055c5d67e5646b2.pdf