انجمن علوم علفهای هرز ایران دانش علف‌های هرز ایران 1735-3548 21 1 2025 06 22 Response of Wild Oat (Avena sterilis subsp. ludoviciana (Durieu) M. Gillet & Magne) Populations to Pinoxaden + Florasulam in Wheat Fields of Khuzestan Province پاسخ جمعیت‌های یولاف‌وحشی (Avena sterilis subsp. ludoviciana) به علف‌کش پینوکسادن+ فلوراسولام در مزارع گندم استان خوزستان 1 16 135605 10.22034/ijws.2025.135605 FA شهرزاد محمدعسگری خوزستان-باوی-ملاثانی- دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان الهام الهی فرد استادیار دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین احمد زارع دانشگاه رامین خوزستان Journal Article 2026 06 03 The widespread evolution of herbicide resistance in weeds represents a striking example of rapid plant adaptation in response to human-imposed selection pressure. In this study, 59 wild oat populations suspected of resistance to acetyl-coenzyme A carboxylase (ACCase) inhibiting herbicides were collected from wheat fields in four counties of Khuzestan province (Andimeshk, Dezful, Shush, and Shushtar) in the spring of 2018. The experiment was conducted in two parts: screening and dose-response, using the recommended dose of pinoxaden + florasulam herbicide (75 g a.i. ha^-1) and doses of 0, 18.75, 37.5, 75, 150, 300, and 600 g a.i. ha^-1, respectively. Screening results showed that, based on the two Adkins and Moss ranking indices, 9 and 41 populations showed definite resistance to pinoxaden+florasulam, respectively. Based on the Adkins and Moss index, 7 and 41 populations (11.86% and 69.49% of total populations) were in the resistant group (generally different R categories), 21 and 8 populations (35.59% and 13.56% of total populations) were in the probably resistant (PR) or suspected resistance (R?) group, and 31 and 10 populations (52.54% and 16.95% of total populations) were in the susceptible (S) group to pinoxaden + flurasolam, respectively. The herbicide resistance index based on fresh weight and survival percentage for the studied populations was estimated to be between 2.18-5.90 and 1.53-4.05, respectively. The distribution map of herbicide-resistant and herbicide-susceptible populations, based on the results of the screening experiment, showed that the highest density of resistant populations was in wheat fields in the two counties of Andimeshk and Shush. Given the extensive spread of resistance among wild oat populations in wheat fields, it is likely that identifying populations still susceptible to ACCase inhibitors in Khuzestan province will become increasingly difficult in the near future. مقاومت گسترده علف‌های هرز به علف‌کش‌ها، نمونه‌ای بارز از تکامل سریع گیاهان در پاسخ به فشار انتخابی انسان است. در این پژوهش، 59 جمعیت یولاف‌وحشی مشکوک به مقاومت به علف‌کش‌های بازدارنده‌ استیل کوآنزیم آ کربوکسیلاز در بهار سال 1397 از مزارع گندم چهار شهرستان استان خوزستان (اندیمشک، دزفول، شوش و شوشتر) جمع‌آوری شد. آزمایش در دو بخش غربالگری و پاسخ به دز به ترتیب با کاربرد دز توصیه شده (75 گرم ماده موثر در هکتار) علف‌کش پینوکسادن+فلوراسولام و دزهای صفر، 75/18، 5/37، 75، 150، 300 و 600 گرم ماده مؤثر در هکتار انجام شد. نتایج غربالگری نشان داد براساس دو شاخص رتبه‌بندی ادکینز و ماس به ترتیب 9 و 41 جمعیت به پینوکسادن+فلوراسولام مقاومت قطعی نشان دادند. براساس شاخص‌های ادکینز و ماس، به‌ترتیب 7 و 41 جمعیت (86/11 و 49/69 درصد کل جمعیت) در گروه مقاوم (به‌طورکلی دسته‌های مختلف R)، 21 و 8 جمعیت (59/35 و 56/13 درصد کل جمعیت) در گروه احتمالاً مقاوم (PR) یا مشکوک به مقاومت (R?) و 31 و10 جمعیت (54/52 و 95/16درصد کل جمعیت) در گروه حساس (S) به پینوکسادن+فلوراسولام قرارگرفتند. شاخص مقاومت به علف‌کش براساس وزن تر و درصد زنده-مانی برای جمعیت‌های مورد بررسی به‌ترتیب بین 90/5-18/2 و 05/4-54/1 برآورد شد. نقشه پراکنش جمعیت‌های مقاوم و حساس به علف‌کش، نشان داد که بیشترین تراکم جمعیت‌های مقاوم در مزارع گندم دو شهرستان اندیمشک و شوش بود. به دلیل گسترش بسیار زیاد مقاومت در جمعیت‌های یولاف‌وحشی در مزارع گندم در آینده نزدیک یافتن جمعیت حساس به بازدارنده-های ACCase در مزارع گندم استان خوزستان کار دشواری باشد. https://ijws.areeo.ac.ir/article_135605_f12a3fa1bd4034cae1c6d0efe07f78b9.pdf

انجمن علوم علفهای هرز ایران دانش علف‌های هرز ایران 1735-3548 21 1 2025 06 22 The Evaluation of Physiological and Biochemical Reactions of Mung Bean (Vigna radiata L.) to Different Concentrations of the Herbicide Metsulfuron-Methyl + Sulfosulfuron, with or without Application of Organic Matter ارزیابی واکنش‌های فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی گیاه ماش (Vigna radiata L.) به غلظت‌های مختلف علف‌کش متسولفورون‌متیل + سولفوسولفورن (توتال®) در شرایط کاربرد و عدم کاربرد ماده آلی 17 35 135606 10.22034/ijws.2025.135606 FA پرویز لعل دانشگاه آزاد اسلامی مشهد، واحد گلبهار لیلا علیمرادی دانشگاه آزاد اسلامی مشهد، واحد گلبهار حسین حمامی گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی دانشکده کشاورزی دانشگاه بیرجند Journal Article 2026 06 03 A factorial experiment was conducted in a completely randomized design with three replications at the Islamic Azad University of Neyshabur to investigate the impact of varying concentrations of metsulfuron-methyl + sulfosulfuron herbicides, under conditions of both organic matter application and non-application, on the growth and biochemical characteristics of mung bean <br />(<em>Vigna</em> <em>radiata</em> L.). The experimental treatments consisted of six concentrations of the metsulfuron-methyl + sulfosulfuron herbicide (0, 10, 15, 20, 25, and 30 g a.i. ha^-1, corresponding to 0, 20, 30, 40, 50, and 60 µg per pot containing 4.5 kg of soil, respectively) and two levels of soil organic matter (application of 4% organic matter and non-application). Physiological and biochemical characteristics, including chlorophyll a and b, carotenoids, proline, catalase, superoxide dismutase, peroxidase, and acetolactate synthase (ALS) activity, were assessed 45 days post-plant emergence (start of flowering). The findings indicated that the assessed leaf indices including chlorophyll a and b, carotenoids, proline, catalase, peroxidase, and ALS activity were significantly (<em>p</em>< 0.01) influenced by the concentration of metsulfuron-methyl + sulfosulfuron. Increasing the herbicide concentration in the soil led to a reduction in chlorophyll a and b, carotenoids, catalase, peroxidase, and ALS activity, with a significant rise in leaf proline levels. The herbicide concentration also significantly affected proline, catalase, peroxidase, and ALS activity in the roots. Increasing the herbicide concentration resulted in an increase in proline and root catalase levels, while concurrently decreasing root peroxidase and ALS activity. The results indicate that metsulfuron-methyl + sulfosulfuron induces oxidative stress in mung bean. Consequently, considering the detrimental effects of this herbicide, mung bean exhibits sensitivity to it, which must be taken into account in chemical weed control of this crop. به‌منظور مطالعه تاثیر غلظت‌های مختلف علف‌کش متسولفورون­متیل + سولفوسولفورن در شرایط کاربرد و عدم کاربرد ماده آلی در خاک بر ویژگی‌های رشدی و بیوشیمیایی گیاه زراعی ماش، آزمایشی به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار در دانشگاه آزاد اسلامی نیشابور انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل غلظت علف‌کش متسولفورون­متیل + سولفوسولفورن در شش سطح (صفر، 10، 15، 20، 25 و 30 گرم ماده موثره در هکتار معادل به­ترتیب صفر، 20، 30، 40، 50، و 60 میکروگرم در هر گلدان حاوی 4500 گرم خاک) و ماده آلی خاک در دو سطح (عدم کاربرد ماده آلی و کاربرد چهار درصد ماده آلی) بودند. اندازه‌گیری صفات فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی شامل مقدار کلروفیل a و b، کاروتنوئیدها، پرولین، فعالیت آنزیم کاتالاز، سوپراکسیددیسموتاز، پراکسیداز و آنزیم استولاکتات­سینتاز، 45 روز پس از سبزشدن گیاه (شروع گلدهی) انجام شد. نتایج این مطالعه نشان داد که شاخص‌های اندازه‌گیری­شده برگ شامل کلروفیل a و b، کاروتنوئیدها، پرولین، فعالیت آنزیم کاتالاز، پراکسیداز و آنزیم استولاکتات­سینتاز به‌صورت معنی‌داری (<em>p</em><0.01) تحت­تاثیر غلظت علف‌کش متسولفورون­متیل + سولفوسولفورن قرار گرفتند. افزایش غلظت علف‌کش متسولفورون­متیل + سولفوسولفورن در خاک منجر به کاهش شاخص‌های کلروفیل a و b، کاروتنوئیدها، فعالیت آنزیم کاتالاز، پراکسیداز و آنزیم استولاکتات­سینتاز برگ و افزایش معنی‌دار پرولین برگ شد. علاوه­بر­این اثر غلظت علف‌کش متسولفورون­متیل + سولفوسولفورن بر پرولین، کاتالاز، پراکسیداز و استولاکتات­سینتاز ریشه معنی‌دار بود. افزایش غلظت علف‌کش منجر به افزایش پرولین و کاتالاز ریشه و کاهش پراکسیداز و استولاکتات­سینتاز ریشه شد. با­توجه­به نتایج این آزمایش علف‌کش متسولفورون­متیل + سولفوسولفورن منجر به تنش اکسیداتیو در ماش شد. بنابراین با­توجه­به اثرات نامطلوب علف‌کش متسولفورون­متیل + سولفوسولفورن، گیاه ماش به این علف‌کش تا حدودی حساس بوده که این نکته باید در مدیریت شیمیایی علف‌های­هرز در ماش مورد توجه قرار گیرد.  https://ijws.areeo.ac.ir/article_135606_5f1b315cc2b0034abfa3372cdbf8cf9d.pdf