نوع مقاله : مقاله مروری
نویسندگان
1 بخش تحقیقات گیاهپزشکی مرکز تحقیقات کشاورزی آذربایجانغربی / سازمان تحقیقات ، آموزش و ترویج کشاورزی ایران
2 Iranian Plant Protection Research Institute, Agricultural Research, Education, and Extension(AREEO), Tehran/Iran
چکیده
کلیدواژهها
موضوعات
عنوان مقاله [English]
نویسندگان [English]
چکیده: چغندرقند (Beta vulgaris L.) حدود 90 درصد نیاز شکر کشور را تأمین میکند. این گیاه رهبردی توسط انگل کامل ساقه، سس زراعی (Cuscuta campestris)، تهدید میشود. سس به یکی از عوامل محدودکننده اصلی در مناطق عمده کشت از جمله آذربایجان غربی، خراسان، کرمانشاه و فارس تبدیل شده است. آلودگی به سس با کاهش شدید عملکرد و کیفیت محصول، خسارت اقتصادی سنگینی به چغندرقندکاران وارد میکند. مطالعات در ایران، کاهش عملکرد ریشه از 15 الی 50 درصد و کاهش مطلق عیار قند از 06/1 تا 8/1 واحد را ثبت کردهاند که کارایی فرآوری صنعتی را به خطر میاندازد. از نظر فیزیولوژیکی، سس با تخلیه منابع متابولیسمی میزبان، باعث کاهش چشمگیر کلروفیل (تا 38 درصد) و زیستتوده کلی گیاه میشود.
این مقاله مروری، وضعیت فعلی مدیریت سس در ایران را در حوزههای زراعی، شیمیایی و بیولوژیکی، ارائه میدهد. ضمن بررسی کنترل شیمیایی سس، پروپیزامید بهعنوان مؤثرترین علفکش پیش از اتصال سس به چغندرقند معرفی شده که منجر به کنترل چشمگیر سس میشود. کنترل پایدار علفهایهرز، نیاز به یک چارچوب جامع مدیریت تلفیقی علفهایهرز (IWM) دارد. این رویکرد باید با تحقیقات بیشتری درباره راهبردهای نوین از قبیل استفاده از اصلاحکنندههای سیلیکونی خاک برای تقویت دفاع گیاه و توسعه عوامل کنترل بیولوژیکی بومی تکمیل شود. رفع خلاهای موجود در حوزه آستانه زیان اقتصادی و تأثیر تغییرات اقلیمی بر روابط بین میزبان و انگل، برای ارتقای بلندمدت صنعت چغندرقند در ایران، حیاتی است.
کلیدواژهها [English]