اثر کاربرد پیش‌رویشی و پس‌رویشی فلومیوکسازین (کلین شیت50%WP ) در کنترل علف های هرز پهن برگ و عملکرد سویا (Glycine max L.)

10.22034/ijws.2026.136587

چکیده

به‌منظورِ ارزیابی کارایی علف‌کُش فلومیوکسازین (کلین شیت 50% WP ) برای کنترل علف‌های هرز پَهن‌برگ سویا آزمایشی در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با 10 تیمار و 4 تکرار در سال 1399 در سه منطقه اجرا شد. تیمارها شامل کاربرد پیش‌رویش و پس‌رویش فلومیوکسازین با مقادیر 150، 200 و 250 گرم در هکتار، متری‌بیوزین (سنکور 70%WP ) به مقدار 600 گرم در هکتار به‌صورتِ پیش‌رویش، تریفلورالین (ترفلان EC 48%) به مقدار 2 لیتر در هکتار قبل از کاشت و مخلوط با خاک، بنتازون (بازاگران 48% SL ) به مقدار 3 لیتر در هکتار در 2-4 برگی علف‌های هرز و وجین دستی علف‌های هرز بودند. نتایج آزمایشات نشان داد که در قائم‌شهر و اردبیل، علف‌کُش فلومیوکسازین به مقدار200 و 250 گرم در هکتار در هر دو زمان پیش‌رویش‌ و پس‌رویش، و در دزفول فلومیوکسازین به مقدار 200 گرم در هکتار به‌صورتِ پس‌رویشی بیشترین میانگین عملکرد دانه سویا را داشتند و تفاوت معنی‌داری با تیمار وجین دستی نداشتند. علف‌کُش فلومیوکسازین به مقدار 200 گرم در هکتار به‌صورتِ پیش و پس‌رویش در اردبیل توانست تراکم علف‌های ‌هرز را به میزان 19/83 تا 95 درصد و زیست‌توده علف‌های هرز را 68 تا 91 درصد کاهش دهد. همچنین این تیمار در دزفول تراکم علف‌های هرز را 85 تا 96 درصد و زیست‌توده علف‌های هرز را 52 تا 96 درصد کاهش داد. در قائم‌شهر نیز این تیمار تراکم علف ‌هرز خربزه‌ وحشی را 40 و تاج‌خروس را 91 درصد و زیست‌توده علف‌های ‌هرز مختلف را 67 تا 77 درصد کاهش داد. براساس نتایج این پژوهش کاربرد پیش‌رویشی و پس‌رویشی علف‌کُش فلومیوکسازین به مقدار 200 در هکتار برای کنترل علف‌های‌هرز پَهن‌برگ ضمن کنترل مطلوب علف‌های هرز می‌تواند موجب افزایش عملکرد سویا شود. 

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Effect of Pre- and Post-emergence Applications of Flumioxazin (Cleansheet WP 50%) on Broadleaf Weed Control and Soybean (Glycine max L.) Yield

چکیده [English]

An experiment was conducted to evaluate the efficacy of flumioxazin herbicide (Cleansheet WP 50%) for controlling broadleaf weeds in soybean. The experiment was conducted in 2020 at three locations using a randomized complete block design with 10 treatments and four replications. The treatments included pre-emergence and post-emergence applications of flumioxazin at 150, 200, and 250 g/ha; metribuzin (Sencor WP 70%) at 600 g/ha applied pre-emergence; trifluralin (Treflan EC 48%) at 2 L/ha applied before planting and mixed with the soil; bentazone (Bazagaran SL 48%) at 3 L/ha applied when weeds were at the 2–4-leaf stage; and manual weeding. The results showed that in Ghaemshahr and Ardabil, pre-emergence and post-emergence applications of flumioxazin at 200 and 250 g/ha, and in Dezful, post-emergence application of flumioxazin at 200 g/ha, resulted in the highest average soybean yields, which did not differ significantly from those obtained with hand weeding. In Ardabil, flumioxazin applied pre-emergence and post-emergence at 200 g/ha reduced weed density by 83–95% and weed biomass by 68–91%. This treatment also reduced weed density by 85–96% and weed biomass by 52–96% in Dezful. In Ghaemshahr, this treatment reduced the density of wild melon by 40% and redroot pigweed by 91%, as well as the biomass of various weeds by 67–77%. According to the results of this study, pre-emergence and post-emergence applications of flumioxazin at 200 g/ha can provide effective broadleaf weed management and increase soybean yield under the conditions evaluated in this study.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Wild melon
  • Weed biomass
  • Soybean
  • Weeds
  • Herbicide
دوره 22، شماره 1
تیر 1405
صفحه 68-84
  • تاریخ دریافت: 30 آبان 1405
  • تاریخ پذیرش: 30 آبان 1405
  • تاریخ اولین انتشار: 30 آبان 1405
  • تاریخ انتشار: 01 تیر 1405